Valentijnsdag FREE PRINTABLE

Hallo! Daar zijn we weer. Ik wil deze blog een beetje gaan re-stylen, dat is typische zo'n klusje dat al maanden (geen grapje) op mijn to-do lijst staat. Maar het uitvoeren, ho maar. Misschien binnenkort eens op een suffe zondagmiddag, lijkt me wel een goed moment er voor.

Maar nu eerst. Het is bijna valentijnsdag. Ik heb er niet zoveel mee, Waarom zou je op 1 dag in het jaar laten blijken dat je iemand leuk vindt, dat kan toch ook op die andere 364 dagen!? Om er maar even een voorspelbare oneliner in te gooien. Wèl observeerde ik de valentijns-consument (want het is uiteindelijk toch vooral een commercieel feestje?) in de supermarkt, èn ik maakte een kant-en-klaar invulbare valentijnsbrief. Hij was bedoeld voor mijn single vrienden die geen post krijgen van stille aanbidders. Maar ach, als ik het ding toch ingescand en ingekleurd heb, wil ik de rest van het internet hem niet onthouden.



(ik weet niet of het nog wat gaat worden met Flipje...)

Print uit, of vul digitaal in, en stuur/mail aan je object van begeerte of aan je vrienden, kan ook. Je kunt 'm zelfs aan je moeder sturen als je per se wilt.

--> JE VINDT/DOWNLOADT/PRINTT HET HIER!! <--

Dat was het weer. Fijn weekend en fijne valentijnsdag!

liefs,
Anne

Nieuwe Heel-Holland-Bakt quote!

Afgelopen week las ik over handletteren, want een beetje kennis is niet verkeerd. Niet te veel lettertypes door elkaar gebruiken, las ik. En ik dacht ja! Goed punt!
Maar toen ik vanochtend vroeg Heel Holland Bakt keek op uitzending gemist, en mee-tekende, gebeurde er dit; (dat zijn 5 verschillende lettertypes, Anne). Maar alsnog ben ik er wel blij mee.

Overigens keek ik op zondagavond òòk live op TV heel Holland Bakt, maar toen tekende ik niet mee, want ondertussen at ik cheesecake (echt waar!)

# Woorden op Woensdag 5

Zo, het staat hier al aardig vol met handgeletterde quotes. 

En dat terwijl ik helemaal geen hand-letteraar ben. Althans, nog niet. Daarom doen we het, om te oefenen. Stukje zelfontwikkeling, Anne, houd dat in gedachte als je weer wilt stoppen..

De quote van deze week was een leuke oefening om te letteren, maar inhoudelijk ook niet verkeerd..

Alhoewel. Dit is er eentje in de categorie; Ja! Ben ik het helemaal mee eens! Mààr…

Ik vind een quiet life lastig in de huidige drukke wereld. Het kost mij best wat moeite om alle afleiding van Facebook, whatsapp, instagram, mail, blogs die geüpdatet moeten worden, buiten te sluiten. Toch maar verhuizen naar een hutje op de hei, dan?

lukt dit jou enigszins, het organiseren van monotone dagen om heul creatief te zijn? 

Op Missie, deel 2

Het was een dol weekend. Zaterdag reisden ik en Eva in alle vroegte naar Breda. Vanuit Groningen is Breda ongeveer de verste reis die je kunt maken, maar we hadden er zin in!

De stripdagen in Breda zijn erg stripachtig. Ik maak wel vaker dit soort rake observaties. Ik had op een wat kunstzinniger sfeer gehoopt, of op zijn minste een handje vol kunstzinnige kraampjes, maar er was eigenlijk weinig echt kunstzinnigs (als in; onbegrijpelijke DIY zines en underground comics) te vinden. Geeft niet, daar komen we ook niet voor!

Ik mocht wat boekjes neerleggen bij de kraam van de Con Artists. Eva’s Illustratie vriendin Loeke zat bij dezelfde kraam, evenals een aantal gezichten die we via facebook kenden maar eigenlijk nooit in het echt hadden gesproken. Oh, de moderne tijd. We verkochten Zusters en andere boekjes.

Rond een uur of 2 ging ik naar de Strip2000 stand. Want oh het is zover; „Op Missie” is uit! Het boek met daarin 10 verhalen van 10 veteranen getekend door 10 tekenaars, waaronder ik. Omstebeurt signeerden de aanwezige tekenaars. Ik had dat nog nooit eerder gedaan, ik dacht eigenlijk dat je desgewenst de naam van de koper in het boek schreef, dat dat ‚signeren’ was. Zo van „Alsjeblieft Ronnie, mooi boek he! groetjes, Anne”. Maar iedereen wilde tekeningen, van militairen, geweren, tanks… ik moest er even weer inkomen. Wel was het leuker dan alleen een naam schrijven, ik was blij!

Rond 3 uur werd het opeens druk. Er liepen militairen rond onze kraam. Ik vroeg me even af of het echte militairen waren, of dat ze zich speciaal voor vandaag verkleed hadden. Er liepen namelijk ook allerhande ghostbusters, Game of Thrones-persoganes en furries rond (Ja het was een mooie dag!). Maar neen, de militairen waren echt. 

SBS 6 kwam langs (Zie hier het hart van Nederland item). Een cameraploeg werkt altijd goed qua klandizie, opeens stonden er veeel mensen rondom de kraam. Sjaak Duine, de veteraan wiens verhaal ik verstripte was er ook. Hij werd gefilmd en geïnterviewd, en we kwamen samen op de foto. 

Sjaak ziet voor het eerst zijn stripverhaal...en meteen op televisie..

Jeroen met veteraan en boek

 Casual foto met de voorzitter van Stichting nederlandse Veteranendag. "Het moet er wel een beetje casual uitzien!" zei de fotografe

Foto's van Strip 2000-kraam (c) Ilse Wolf

Met Erik de Graaf en de twee in camouflage gehulde Strip2000 meisjes

 De 10 covers bij elkaar

Aan het einde van de dag was er natuurlijk eten en drinken, en de terugreis richting Groningen. Maar we waren in goed gezelschap, dus eigenlijk viel het alles mee. 

Op Missie!

Op Missie

In februari reisde ik naar Den Haag voor een briefing in het Meermanno. Ik wist niet eens precies wat de bedoeling was, maar het was iets met Veteranen en striptekenaars. Er was koffie en thee en serieus uitziende mannen. En na afloop was er een borrel (waarna ik enorm jolig in de trein terug naar Groningen belandde, oh wat een eind…).

Voor een samenwerking van De Nederlandse Veteranen Stichting en Strip2000, werden 10 striptekenaars gekoppeld (voor de volledigheid, dat zijn: Jeroen Funke, Wilbert van der Steen, Aimee de Jongh, Robert van Raffe, Eric Heuvel, Erik Kriek, Erik de Graaf, Jan Cleijne en Michiel van de Pol) aan 10 Veteranen. Dat ging heel casual. Er was een lijstje met daarop 10 conflicten/oorlogen en een daaraan verwante Veteraan, en in een paar minuten beslisten we (de striptekenaars) al polderend wie wat ging doen. „Ik wil wel iets over Bosnië maken, maar ik kan niet zo goed straaljagers tekenen..”. 

Ik werd gekoppeld aan een Libanon-Veteraan, en als eerste moest er een interview gepland worden. Ik vond het allemaal verschrikkelijk eng en voelde me enorm onbekwaam om een historisch interview af te nemen, maar het ging eigenlijk prima. Gert Jan, tussenpersoon van dit project, ging mee. Hij maakte foto’s en stelde af en toe een intelligente vraag als ik te druk was met aantekeningen maken. Sjaak Duine, de veteraan, is in 1980 een dik halfjaar in Libanon geweest als kapitein. 

(Meneer Duine laat foto's zien. Kijk mij professioneel en geïnteresseerd zijn!)

Ik had me ingelezen in het conflict en wist ongeveer wat er aan de hand was geweest, maar zijn verhalen waren een stuk interessanter dan de droge informatie van wikipedia. Wat de verhalen precies waren, kun je binnenkort lezen in het uiteindelijke boek…

Iedere tekenaar zou het verhaal van diens toegewezen veteraan verstrippen in 5 pagina’s. Dat vond ik nog best lastig. Want het moet een soort van rond verhaal zijn, het moet niet te lollig (want het gaat over Oorlog/kindsoldaten/conflict/terrorisme) maar het moet ook geen droge opsomming van feiten worden. En oh, welke kleuren heeft een woestijn ‚s nachts? (ik maak mij graag en veel druk over dit soort dingen). Verder was het in het begin ook vooral lastig om een ingewikkeld conflict toch beknopt uit te leggen en weer te geven. Laat dat maar aan mij over..

Wat uniek is aan dit boek is dat alle 10 tekenaars een eigen cover ontwierpen. Er zijn straks dus 10 verschillende covers te koop. Het binnenwerk is uiteraard hetzelfde. Zie hieronder mijn cover, en de eerste bladzijde van mijn strip..

Het boek wordt komende zaterdag 11 oktober gepresenteerd op de Stripdagen in Breda! Ook is er aldaar een kleine expositie van de schetsen en de uiteindelijke 10 covers. Komt dat zien!

Planten kijken

De laatste tijd teken ik veel dingetjes. 'Dingetjes' als in voorwerpen en objecten, gewoon om te zien hoe ze er uitzien, en hoe verschillend ze zijn. Laatst maakte ik voor het Dagblad van het Noorden deze hobby dingetjes.

Ik heb de laatste tijd het gevoel dat ik op Minerva nooit goed heb leren kijken. Maar het lag niet aan Minerva, het lag aan mij. Ik was afgeleid door mijn klasgenoten/quarterlife crisis/andere dingen. En dus zoek ik tegenwoordig soms omgevingen op waar veel verschillende kleuren/vormen/objecten te zien zijn, om er goed naar te kijken en na te tekenen. Musea, Supermarkten (jaja, dat weten we nou wel) en afgelopen week ook de Botanische Tuin. Vlakbij waar ik woon is een Botanische tuin/ Chinese tuin (Het heet 'de geheime tuin van Ming' en het restaurant heet 'de kreunende draak' Ik glimlach om dat soort namen). En zoals vaak met attracties die vlakbij zijn; ik kom er nooit. Tot nu, want ik was vol goede moed en vastbesloten om uiteenlopende flora en fauna te tekenen en mijn teken-vocabulaire uit te breiden. En ik heb nu een jaarabonnement, dus verwacht ook in de toekomst veel planten en chinese tempels. Binnenkort ga ik weer!

  

De zomer is voorbij...

Long Time no see!

de zomer is alweer voorbij, tijd om het normale leven weer op te pakken!

In de zomer hield ik een andere blog bij, over mijn avonturen in de supermarkt. Die verhalen ga ik denk ik ook hier delen, voor de zekerheid. De verhalen tot nu toe staan op

supermarketstories.tumblr.com

Ik heb mijn zomer gevuld met allerhande activiteiten. Ik was van plan om minimaal 2 weken niks te tekenen, en lekker ‚vrij’ te nemen. Dat is niet gelukt. Al na 3 dagen werd ik zenuwachtig. Tekenen kan ook gewoon voor de lol, herinnerde ik me. (dat deed ik dan wel gelegen op een steigertje aan het water. In bikini)

We lanceerden deel 4 van de zuster. Dit keer gaat hij (zij?) over Mannen en Vrouwen. In Juni heeft Eva de cover gezeefdrukt, met daarop de titel en allerlei mannetjes en vrouwtjes. Ik ben nogal van het plannen omgooien. Meerdere malen vroeg ik me af of M/V wel een interessant genoeg thema was. En dan bedacht ik me dat de cover al af was en we dus weinig keuze hadden. Einde discussie, eigenlijk wel prettig.

Verder tekende ik aan mijn Daily’s. Korte semi-autobiografische stripjes. Ik word er blij van, het voelt heel natuurlijk. Ooit was ik van plan om exact 3 keer per week een stripje te maken met elke keer hetzelfde aantal plaatjes, en ook ingekleurd in dezelfde techniek. Dat lukt voor geen meter, ik ben te wispelturig om zulke dingen vol te houden. De stripjes komen wel (ongeveer 3 keer per week) maar een en dezelfde techniek…neen. Ik wil steeds nieuwe dingen proberen en ik zoek nog naar de ultieme techniek. Tips zijn welkom!

Aan het einde van de zomer stonden ik en mijn zusje met de Stalinski Selfie Service op Noorderzon. Voor de niet-noorderlingen; Noorderzon is een tiendaags festival waar theater, muziek, kunst, eten en drinken wordt samengebracht en heel groningen propt zich dan in het Noorderplantsoen. Wij zaten embedded in de winkel ‚Stuff ‚n Goods’, een initiatief van Rocket Industries.

We tekenden live portretten en verkochten prints. Het is een aangename afleiding om af en toe eens live iets te doen, niet altijd weggestopt in een studio/atelier. 

En nu is de zomer weer voorbij en begint alles weer (alhoewel ik weinig van de zomer gemerkt heb, de dagen dat het echt warm was bracht ik zuchtend en steunend op bed door. Onderwijl kijkend naar skandinavische series waar het lekker veel regent). 

Ik ga deze blog dit jaar wat persoonlijker maken, denk ik. Meer verhalen over wat ik beleef in mijn post-kunstacademie leven. En deze blog blijft een verzamelplaats voor wat ik verder uitspookt en wat mij opvalt.

Blijf gezellig meelezen!