Daily Stalinski verslag | hip food festival

Ik heb de smaak te pakken met getekende verslagen. Dit weekend ging ik naar een food festival in Groningen en voelde me heel hip. Alhoewel ik vooral in een hoekje zat te tekenen, dat geef ik eerlijk toe. Lees hieronder wat er nog meer gebeurde...

Berlin Dagboek deel 2

Berlijn Dagboek deel 1

Ik was op vakantie in Berlijn, en ik had me voorgenomen eventjes niet aan tekenen/Illustratie/strips te denken. Dat lukte voor geen meter, want alleen de busreis al gaf aanleiding tot verstripping (en het duurde 8 uur...ik was blij met wat afleiding). Na een paar dagen liet ik mijn voornemen om de volledige twee weken te verstrippen alweer los, maar ik maakte nog wel wat losse tekeningen. Kijk/lees en zorg dat je tijdig een nieuwe ID kaart aanvraagt!

Het wondere leven van een afgestudeerde Illustrator; portretten tekenen op NOG congres

Het wondere leven van een afgestudeerde Illustrator. Als Illustrator zit je (Of laat ik voor mezelf spreken; ik) meestal in een studio/atelier te werken aan illustraties, strips, vrij werk, whatever. Afgeschermd van de wereld (alhoewel..laptop/telefoon altijd onder handbereik, dat dan weer wel). Ik vind dat best prettig, zolang het maar wordt afgewisseld met activiteiten die iets socialer en dynamischer zijn. Twee weken geleden rolden ik en mijn Stalinski zus in zo’n wonderlijke buitenactiviteit. Heel erg Illustrator-waardig, maar toch net even anders.

We hebben portretten getekend op het NOG-congres, in de Martini Plaza in groningen. Fijn, een thuiswedstrijd. Ik teken vaker op congressen, maar dan meestal cartoons (iemand geeft een serieuze lezing en ik zit als cartoonist achterin de zaal en maak grappen over de lezing, op papier). Maar dit was net even anders.

Een tijdje geleden werden we benaderd door Eye Care Foundation, of we bij hun stand portretten zouden kunnen tekenen van bezoekers van het congres (voornamelijk oogartsen, OK assistenten, en andere mensen die iets met oogheelkunde te maken hebben).

We tekenen vaker portretten, maar dan meestal op markten of bij allerhande culturele gelegenheden. Hier zouden wij als creatief eilandje zijn op een serieus congres. En wat bleek? het paste prima bij elkaar!

Uiteindelijk zaten we namens Eye Care Foundation in de stand van OPHTEC. Zelf hou ik er erg van om af en toe een beetje in werelden mee te gluren die me vreemd zijn. Dus dit was een goede dag! We lieten ons uitleggen wat voor lenzen Ophtec nou precies ontwikkelde, we liepen rond (tussen het tekenen door) en bekeken de medische machines en vernuftige operatiespulletjes bij andere stands. Overal draaiden filmpjes van oogoperaties, daar waren we niet op voorbereid. Geen oogarts die daar raar van op keek, maar wij schrokken toch wel een beetje van bloederige irissen en ogen waar in gesneden werd. Ach, alles went.

Dan het tekenen zelf! Ik en mijn zus portretteerden de bezoekers, in ruil voor een donatie aan ECF. “Zie jezelf door andermans ogen” zoiets was de slogan waarmee we onze attractie aanprezen. Iets met ogen, zien, kijken, oogartsen…je snapt het. Het was een erg leuk om op een ludieke manier aandacht te trekken naar de stands van Ophtec en ECF. Wat ons betreft een leuke bijzondere samenwerking!

Dan nu het reclameblok; 

AFTELLEN MET BOEKEN 2; WOESTIJN

"DAVID GRAAFT EEN GAT IN DE WOESTIJN"

Vaak weet ik achteraf niet meer waar een idee voor een verhaal vandaan komt. In het geval van deze strip, was het een krabbel op een papiertje dat naast mijn bed lag. ‘man graaft en vrouwen willen met hem praten’ stond er op. 

Ik wilde een verhaal maken dat wat minder om een plot of een grap draaide, en waar ik minder invulde voor de lezer. Dus daar is deze strip uit voortgekomen. Misschien maak ik ooit een vervolg, of sub-verhalen over de verschillende personages. Als ik daar weer eens tijd voor heb, that is.

Dit boekje verkoop ik komende zaterdag in Utrecht op de kunststripbeurs. Mocht je daar niet zijn maar wel een boekje willen bestellen, mail dan naar annestalinski@gmail.com

Dit boek kost 7,50

AFTELLEN met BOEKEN 1; ZUSTER

Op de kunst-stripbeurs in Utrecht, aanstaande Zaterdag 21 maart, presenteren mijn zusje en ik de nieuwste editie van ons zine “ZUSTER”

Altijd -echt altijd- als het tijd wordt voor een nieuwe Zuster, ploffen we samen in Eva’s kamer neer en verzuchten ‘waarom doen we dit eigenlijk!? wie leest dat suffe blaadje nou? Het is altijd meer werk dan je denkt en het is niet alsof we er super veel geld mee verdienen’. En uiteindelijk besluiten we toch maar gewoon aan het werk te gaan. Want dit is het zesde nummer, het zou zonde zijn om te stoppen, toch?

(opbouwen tijdens een ZUSTER expo in het GR-ID, januari 2015)

Wat willen we nou eigenlijk met ZUSTER? Moet het een stripblaadje zijn, of meer een tijdschrift? We zijn er nog niet uit, bekijken het een beetje van nummer tot nummer. Wat we vooral belangrijk vinden is dat het leuk is om te lezen, dat het feit dat het door twee zusjes gemaakt wordt op enige manier terugkomt, en dat het voor onszelf leuk is om te maken. Best helder, eigenlijk.

(Schetsen van Eva)

Dit keer gaat ZUSTER over Herinneringen.

Herinneringen zijn gekke dingen. Hoe vaker je ze ophaalt, hoe minder betrouwbaar ze worden. Herinneringen zijn ook persoonlijk, de ene persoon zal zich andere details herinneren dan de ander. Met name bij jeugdherinneringen is het vaak onmogelijk om een objectieve versie van een gebeurtenis te reconstrueren. Zeker niet als je twee zussen met elk een wilde fantasie en hun eigen neuroses, tegenover elkaar zet. Hoe dat uitpakt, lees je in de volgende ZUSTER

ZUSTER is te koop op de kunst strip beurs komende zaterdag, maar ook te bestellen via zusterzine@gmail.com 

een Zuster kost 10 euro ex verzendkosten. 

Hoe is het nou ècht?

Laatst maakte ik drie verhalen voor de Hanze Hogeschool, over hoe het nou ècht is om aan een kunstacademie te studeren. Zie hier de uiteindelijke illustraties.